ท่านพ่อลี ธมฺมธโร














                       เมื่อ ท่านพ่อลี ธัมมธโร เพ่งกสิณ ใส่สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสโส)

                     ครั้งที่ท่านพ่อลีจำพรรษาอยู่ที่วัดบรมนิวาส ท่านได้รับความเมตตาจากสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสโส) อยู่เสมอ แต่ที่ผ่านมาสมเด็จฯท่านไม่ค่อยชอบพระกรรมฐานสักเท่าไหร่                                             ถึงกับเคยไล่พระอาจารย์มั่นเสียด้วยซ้ำ (หมายเหตุ : สมเด็จพระมหาวีรวงศ์สมัยที่ยังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าคณะมณฑลและเจ้าคณะธรรมยุตในภาคอีสาน เมื่อทราบข่าวว่ามีคณะพระป่า                                     กรรมฐานของหลวงปู่มั่นเดินทางมาพักอยู่ที่บ้านหัวตะพาน จึงสั่งให้เจ้าคณะแขวงอำเภอพร้อมด้วยนายอำเภออำนาจเจริญไปทำการขับไล่พระป่าคณะนี้ออกไปให้หมด ทั้งยังประกาศด้วยว่า                           ถ้าผู้ใดใส่บาตรพระเหล่านี้จะจับใส่คุกให้หมดสิ้น)

                    แต่ท่านพ่อก็พิจารณาคุณูปการของสมเด็จที่มีต่อตัวท่าน จึงปรารถนาเกื้อกูลด้วยการแก้ทิฏฐิของสมเด็จฯให้รู้ว่า

               “…ธรรมของจริง ผู้รู้จริงเป็นอย่างไร สมเด็จฯท่านอ่านตำรามาก ชอบวิจารณ์วิจัย แต่วัน ๆ ผ่านไปโดยไม่ปฏิบัติสมาธิภาวนาพิจารณาสังขาร ทำแต่งานภายนอก คิดดูแล้วก็น่าสงสาร                                        ท่านเป็นผู้มีคุณูปการต่อเรา เราต้องปฏิบัติการตอบท่านด้วยธรรมที่รู้เห็นมาตามสติปัญญาที่มี”

                    ดังนั้นท่านพ่อลีจึงเดินทางมายังวัดบรมนิวาส แล้วเพ่งกสิณน้ำและกสิณไฟใส่สมเด็จฯ จนสมเด็จฯถึงกับเรียกท่านพ่อลีมาถามว่า เอ…วันนี้มันเป็นอะไรกันนะ เดี๋ยวร้อนเหมือนถูกไฟเผา                                  เดี๋ยวหนาวจนสะบั้น” ท่านพ่อลีก็ทำเสมือนไม่ได้ทำอะไรท่าน แล้วถามท่านกลับไปว่า ไหน…ไหน…ไหน…มันเป็นอะไร อากาศร้อนหนาวมันก็เปลี่ยนแปลงบ้างแหละขอรับ เจ้าประคุณ”

                    แต่ท่านสมเด็จฯเป็นปราชญ์ ท่านสังเกตว่าท่านพ่อลีมาทีไร อาการหนาว ๆ ร้อน ๆ ก็หายไปทุกครั้ง จึงทราบว่าที่เป็นเช่นนี้เพราะท่านพ่อลี ท่านสมเด็จฯจึงกล่าวกับพระที่ใกล้ชิดว่า                                เหตุที่เป็นดังนั้น ท่านลีคงทำเราแหละ เราเคยดูถูกพ่อของพระกรรมฐาน คือท่านพระอาจารย์มั่น ซึ่งเป็นอาจารย์ของท่านลี”

                    ทั้งนี้ การเพ่งกสิณของท่านพ่อลีไม่ได้ก่อให้เกิดโทษ แต่เป็นประโยชน์ต่อสุขภาพร่างกายของสมเด็จฯหลังจากนั้นสมเด็จฯก็ส่งเสริมการสร้างวัดป่ากรรมฐาน เช่น วัดป่าสาละวัน จังหวัดนครราชสีมา                      ซึ่งเป็นวัดสำคัญของสายพระกรรมฐานในช่วงเวลานั้น

                   ต่อมาสมเด็จฯท่านขอร้องให้ท่านพ่อลีสอนสมาธิให้ จนเมื่อจิตของสมเด็จฯลงสู่ความสงบ ท่านถึงกล่าวชมท่านพ่อลีว่า

              “…คำพูดของคุณแปลกจากพระกรรมฐานองค์อื่น แม้เราจะทำไม่ได้ไม่ถึง ก็เข้าใจได้ชัดแจ้งไม่สงสัย พระอาจารย์มั่น พระอาจารย์เสาร์ ที่เคยอยู่ใกล้ชิดกับเรา เราก็ไม่ได้ประโยชน์เหมือน                                 คุณมาอยู่กับเรา เพราะเรารู้สึกมีสิ่งแปลกประหลาดใจหลายอย่างในขณะนั่งสมาธิ” แล้วสมเด็จฯก็เผยอีกว่าเราไม่เคยนึกเคยฝันเลยว่า การนั่งสมาธิจะมีประโยชน์มากอย่างนี้ เราก็ได้บวช                               มานาน ไม่เคยเกิดความรู้สึกอย่างนี้เลย แต่ก่อนเราไม่นึกว่าการทำสมาธิเป็นของจำเป็น แต่บัดนี้เราได้เข้าใจคำสอนพระพุทธเจ้าที่แท้จริง อันมีผลปรากฏที่ใจแล้ว”

                   ต่อมาเมื่อสมเด็จฯได้พบพระอาจารย์มั่นอีกครั้งในงานเผาศพพระอาจารย์เสาร์ กันตสีโล สมเด็จฯก็เดินเข้าไปหาพระอาจารย์มั่นแล้วกล่าวว่า เออ! ท่านมั่น เราขอขมาโทษเธอ เราเห็นโทษแล้ว                         แต่ก่อนเราก็บ้ายศ”    

                  ขอบคุณที่มา https://goodlifeupdate.com/healthy-mind/113228.html








Visitors: 12,116